ค้นเจอ 428 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ม้านั่ง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นั่งยอง ๆ

ก. นั่งโดยวิธีชันเข่าทั้ง ๒ ข้าง ไม่ให้ก้นถึงพื้น.

ลิงนั่งแป้น

(สำ) น. ผู้ที่เขายกให้ดำรงตำแหน่งที่สำคัญ แต่ไม่มีอำนาจอะไรจริงจัง ต้องทำตามที่เขาสั่ง.

ทรุดนั่ง

ก. ลดตัวลงนั่ง.

นิสีทนาการ

น. อาการนั่ง. (ป.).

ประทับราบ

(ราชา) ก. นั่งกับพื้น.

ตกม้าตาย

(สำ) ว. แพ้เร็ว, ยุติเร็ว, เรียกเต็มว่า สามเพลงตกม้าตาย.

ผ่าปากม้า

ก. เอาบังเหียนซึ่งทำด้วยเหล็กหรือไม้ใส่เข้าไปในปากม้า.

ม้าดีดกะโหลก

(สำ) ก. มีกิริยากระโดกกระเดกลุกลนหรือไม่เรียบร้อย (มักใช้แก่ผู้หญิง).

อัศวินม้าขาว

(สำ) น. ผู้ที่มาช่วยแก้ไขสถานการณ์ที่คับขันให้กลับดีขึ้น.

ขี่

ก. นั่งเอาขาคร่อม, โดยปริยายหมายถึงนั่งไปในยานพาหนะ.

นิสีทน,นิสีทน-,นิสีทนะ

[นิสีทะนะ-] (แบบ) น. การนั่ง; ผ้ารองนั่งของภิกษุ. (ป.).

ผุดลุกผุดนั่ง

ก. เดี๋ยวลุกเดี๋ยวนั่ง, มีอาการลุกลนนั่งนิ่งไม่ได้นาน.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ