ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ดิน, ดินเหนียว. (ป. มตฺติกา; ส. มฺฤตฺติกา).
น. ทางใต้ดิน, ช่องหรือทางที่ขุดลงไปใต้ดินหรือในภูเขา. (ป. อุมฺมงฺค).
น. เครื่องนุ่งห่ม, ผ้าทรง. (ส.; ป. ภูสา ว่า เครื่องประดับ).
น. ดินเกาเหลียง. (อ. kaolin).
(ปาก) น. ดินที่ลอกขึ้นมาจากท้องร่อง.
น. ดินเปียกที่เหนียวกว่าเลน.
น. เนินดินที่พูนขึ้นไปตามยาว.
น. ราที่ขึ้นตามพื้นดินก่อนที่เห็ดจะขึ้น.
เต้าน้ำที่ทำด้วยดินเผา
(สำ) ก. ทำงานกระท้อมกระแท้มพอเลี้ยงตัวไปวันหนึ่ง ๆ เช่นทำไร่เล็ก ๆ น้อย ๆ.
ว. ยั่งยืนอยู่ชั่วฟ้าดินสลาย, ชั่วนิรันดร.
(สำ) ที่คั่งค้างพอกพูนขึ้นเรื่อย ๆ.