ค้นเจอ 167 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "พาดบ่า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สังฆาฏิ

น. ผ้าคลุมกันหนาวที่ภิกษุใช้ทาบบนจีวร ตามปรกติใช้พับพาดบ่าซ้ายในพิธีสงฆ์. (ป.; ส. สํฆาฏิ).

รู้ไว้ใช่ว่า ใส่บ่าแบกหาม

(สำ) ก. เรียนรู้ไว้ไม่หนักเรี่ยวหนักแรงหรือเสียหายอะไร.

นิราพาธ

[-พาด] (แบบ) ว. ไม่มีความเจ็บไข้. (ป., ส.).

ป่าย

ก. เหวี่ยงพาดไป เช่น เหวี่ยงซ้ายป่ายขวา.

ภาษ

[พาด] ก. พูด, กล่าว, บอก. (ส.; ป. ภาส).

ยี่โป้

น. ผ้าสำหรับพาดไหล่ หรือคาดพุง.

ตลกบาตร

[ตะหฺลก-] น. ถุงบาตรที่มีสายคล้องบ่า (สายโยก), ถลกบาตร ก็ว่า.

กระทงป่า

น. ไม้พาดปากมาดเรือโกลนชั่วคราว.

อนุภาษ

[-พาด] ก. พรํ่ากล่าว, พรํ่าสอน. (ส.; ป. อนุภาส).

ก่าย

ก. พาด, พาดไขว้กัน, เช่น เอาฟืนก่ายกัน, พาดเกยอยู่หรือค้างอยู่ เช่น เอามือก่ายหน้าผาก นอนเอาขาก่ายกัน, บางทีก็ใช้เข้าคู่กับคำ เกย เป็น ก่ายเกย หรือ เกยก่าย.

ตะพายแล่ง

ว. ลักษณะที่ถูกฟันขาดเฉียงบ่า เรียกว่า ขาดตะพายแล่ง, สะพายแล่ง ก็ว่า.

สะพายแล่ง

ว. ลักษณะที่ถูกฟันขาดเฉียงบ่า เรียกว่า ขาดสะพายแล่ง, ตะพายแล่ง ก็ว่า.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ