ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ผูกใจเจ็บ.
[มัดทะยม, มัดทะยมมะ-] ว. กลาง, ปานกลาง. (ส.).
ก. ผูกไว้; มั่นหมายไว้, ขอกำหนดไว้, เช่น จองกฐิน จองที่. (ข. จง ว่า ผูก).
[กำมัดชะ-] ดู [[กรรมชวาต]]
น. เสาเตี้ย ๆ สำหรับผูกเท้าหลังช้าง เช่น ผูกช้างยืนโรง ผูกช้างในการเล่นผัดช้าง, ปอง ก็ว่า.
[มัดชิมะ-, มัดชิม-] น. ประเทศอินเดีย, ตามแบบหมายถึงอินเดียตอนกลาง.
[มัดสะยะ, มัดสะหฺยา] น. ปลา. (ส. มตฺสฺย; ป. มจฺฉ).
[มัดทะยมมะ-, มัดทะยม-] น. การศึกษาระหว่างประถมศึกษากับอุดมศึกษา.
ก. ผูกอาฆาตพยาบาทไม่มีที่สิ้นสุด.
ก. คุมแค้น, ผูกใจโกรธ.
ก. หวนคิดเพราะผูกใจอยู่.
ก. รวมไว้, ผูกหรือติดเข้าด้วยกัน. (ส. สํหิต).