ผลการค้นหา

ผักผัก* *ผักผัก *ผักผัก*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 146 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ผักผัก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พักแพว

น. ผักแพว. [ดู แพว (๑)].
 พจนานุกรมไทย

พัดแพว

น. ผักแพว. [ดู แพว (๑)].
 พจนานุกรมไทย

แพ็งแพว

น. ผักแพว. [ดู แพว (๑)].
 พจนานุกรมไทย

กาด

น. ชื่อไม้ล้มลุกหลายชนิดหลายสกุล บางชนิดใช้ใบ บางชนิดใช้หัวเป็นผัก เช่น ผักกาดกวางตุ้ง (Brassica chinensis Jusl.) ผักกาดขม หรือ ผักกาดเขียว (B. juncea Czern. et Coss.) ผักกาดขาว หรือ แป๊ะช่าย (B. chinensis Jusl. var. pekinensis Rupr.) ผักกาดหัว หรือ ไช้เท้า (Raphanus sativus L.) ในวงศ์ Cruciferae, ผักกาดหอม (Lactuca sativa L.) ในวงศ์ Compositae, ผักเหล่านี้เป็นพรรณไม้ที่นำเข้ามาปลูกเพื่อเป็นอาหาร.
 พจนานุกรมไทย

ขนมผักกาด,ขนมหัวผักกาด

น. ของคาวชนิดหนึ่งทำด้วยแป้งผสมหัวผักกาด นึ่งให้สุก แล้วผัดกับถั่วงอก ผักกุยช่าย.
 พจนานุกรมไทย

โขม

น. ผักโขม. [ดู ขม ๒ (๑)].
 พจนานุกรมไทย

ไช้เท้า

น. ผักกาดหัว. (ดู กาด ๑).
 พจนานุกรมไทย

ฑาก,ฑาก-

[ดากะ-] (แบบ) น. ผักดอง, เมี่ยง. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ศาก,ศาก-,ศากะ

[สากะ-] น. ผัก; ต้นสัก. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

ศากภักษ์

น. คนที่กินแต่ผัก (ไม่กินเนื้อ). (ส.).
 พจนานุกรมไทย

ผักเผ็ด

(ถิ่น-พายัพ) น. ผักคราด. (ดู คราด ๒).
 พจนานุกรมไทย

ผักไผ่

(ถิ่น-พายัพ) น. ผักแพว. [ดู แพว (๑)].
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด