ค้นเจอ 186 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ผักขม,ผักปวยเล้ง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สากะ

น. ผัก. (ป.; ส. ศาก).

กาด

น. ชื่อไม้ล้มลุกหลายชนิดหลายสกุล บางชนิดใช้ใบ บางชนิดใช้หัวเป็นผัก เช่น ผักกาดกวางตุ้ง (Brassica chinensis Jusl.) ผักกาดขม หรือ ผักกาดเขียว (B. juncea Czern. et Coss.) ผักกาดขาว หรือ แป๊ะช่าย (B. chinensis Jusl. var. pekinensis Rupr.) ผักกาดหัว หรือ ไช้เท้า (Raphanus sativus L.) ในวงศ์ Cruciferae, ผักกาดหอม (Lactuca sativa L.) ในวงศ์ Compositae, ผักเหล่านี้เป็นพรรณไม้ที่นำเข้ามาปลูกเพื่อเป็นอาหาร.

ผัคคุณ,ผัคคุณ-

[ผักคุน, ผักคุนะ-] น. เดือนผลคุน, เดือนผาลคุน. (ป.).

กวางตุ้ง

[กฺวาง-] น. ชื่อผักกาดชนิดหนึ่ง เรียกว่า ผักกาดกวางตุ้ง. (ดู กาด ๑).

กูด

(ถิ่น-พายัพ, อีสาน, ปักษ์ใต้) ว. หงิก เช่น ผักกูด คือ ผักยอดใบหงิก.

เกี้ยมไฉ่

น. ผักดองเค็มชนิดหนึ่ง. (จ.).

พักแพว

น. ผักแพว. [ดู แพว (๑)].

พัดแพว

น. ผักแพว. [ดู แพว (๑)].

แพ็งแพว

น. ผักแพว. [ดู แพว (๑)].

ขนมผักกาด,ขนมหัวผักกาด

น. ของคาวชนิดหนึ่งทำด้วยแป้งผสมหัวผักกาด นึ่งให้สุก แล้วผัดกับถั่วงอก ผักกุยช่าย.

ไช้เท้า

น. ผักกาดหัว. (ดู กาด ๑).

ฑาก,ฑาก-

[ดากะ-] (แบบ) น. ผักดอง, เมี่ยง. (ป.).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ