ผลการค้นหา

ปุญญพัฒน์* *ปุญญพัฒน์ *ปุญญพัฒน์*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 81 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปุญญพัฒน์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บุริมทิศ

[บุริมมะทิด] น. ทิศตะวันออก. (ป. ปุริมทิส).
 พจนานุกรมไทย

กระแซ

น. คนเชื้อสายชาวอินเดียเมืองมณีปุระ (เมืองหนึ่งในแคว้นอัสสัม).
 พจนานุกรมไทย

บุทคล

[บุดคน] น. บุคคล, คน. (ส. ปุทฺคล; ป. ปุคฺคล).
 พจนานุกรมไทย

ปุรพ,ปุรพ-

[ปุระพะ-] ว. บุพ, บุพพะ. (ส. ปูรฺว).
 พจนานุกรมไทย

ปุงคพ,ปุงควะ

[ปุงคบ, ปุงคะ-] น. โคผู้, หมายความว่า ผู้เลิศ, ผู้ประเสริฐ, หัวหน้า, เช่น ศากยปุงควะ ว่า ผู้ประเสริฐในศากยตระกูล. (ป. ปุงฺคว).
 พจนานุกรมไทย

พรรคานต์

[พักคาน] น. ตัวอักษรที่สุดวรรค คือ ง ญ ณ น ม.
 พจนานุกรมไทย

มรานควาน

[มะรานคฺวาน] ก. รบกวน, ทำให้รำคาญ. (ข. เมฺรญคงฺวาล).
 พจนานุกรมไทย

กาบุรุษ

[กาบุหฺรุด] (แบบ) น. คนเลว. (ส. กาปุรุษ; ป. กาปุริส).
 พจนานุกรมไทย

บุริม,บุริม-

[บุริมมะ-, บุริม-] ว. ตะวันออก; ก่อน. (ป. ปุริม; ส. ปุรสฺ + อิม).
 พจนานุกรมไทย

สัปปุริส,สัปปุริส-,สัปปุรุษ

[สับปุริสะ-, สับปุหฺรุด] น. คนที่เป็นสัมมาทิฐิ, คฤหัสถ์ผู้มีศรัทธาในพระศาสนา, คนที่มีความเห็นชอบตามทำนองคลองธรรม. (ป. สปฺปุริส; ส. สตฺปุรุษ).
 พจนานุกรมไทย

ชินบุตร

[ชินนะบุด] น. พระสงฆ์. (ส. ชินปุตะ; ป. ชินปุตฺต).
 พจนานุกรมไทย

เพ็จ

ก. เผล็ด, ผลิ, เช่น พิเภทเพ็จผกากาญจน. (ม. คำหลวง จุลพน).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด