ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ทำมา-] น. การประพฤติธรรมสมควรแก่ธรรม, การประพฤติความดีสมควรแก่ฐานะ.
ก. ประพฤติไม่ตรงตามคำสั่งสอนของครูบาอาจารย์, ประพฤติไม่ตรงตามแบบฉบับที่นิยมกันมา.
ก. ทำตามหรือประพฤติตามคำสั่งหรือคำสอน.
(สำ) ก. ประพฤติตามอย่างผู้ใหญ่ย่อมปลอดภัย.
น. ผู้ประพฤติพรต, ลักษณนามว่า รูป.
[-ปะทา] น. ทางดำเนิน; ความประพฤติ. (ป.).
น. การประพฤติผิด. (ป. มิจฺฉา + อาจาร).
น. เกียรติศักดิ์ เช่น ประพฤติตนไม่สมศักดิ์ศรี.
ก. เลวลง (มักใช้แก่ความประพฤติ) เช่น ตั้งแต่เขาไปมั่วสุมกับคนพาล ชีวิตของเขาก็เสื่อมทรามลง. ว. ที่เลวลง (มักใช้แก่ความประพฤติ) เช่น เขามีความประพฤติเสื่อมทราม.
[-จาน, -จาระ-] น. ความประพฤติ, ความประพฤติดี; จรรยา, มรรยาท; ธรรมเนียม, แบบแผน, หลัก. (ป., ส.).
[จัน-] น. ความประพฤติ, กิริยาที่ควรประพฤติในหมู่ในคณะ เช่น จรรยาแพทย์, นิยมใช้ในทางดี เช่น มีจรรยา หมายความว่า มีความประพฤติที่ดี. (ส. จรฺยา; ป. จริยา).
[-มิดฉาจาน] น. การประพฤติผิดในประเวณี. (ป.).