ค้นเจอ 183 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ประพฤติ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ธรรมานุธรรมปฏิบัติ

[ทำมา-] น. การประพฤติธรรมสมควรแก่ธรรม, การประพฤติความดีสมควรแก่ฐานะ.

นอกครู

ก. ประพฤติไม่ตรงตามคำสั่งสอนของครูบาอาจารย์, ประพฤติไม่ตรงตามแบบฉบับที่นิยมกันมา.

เชื่อฟัง

ก. ทำตามหรือประพฤติตามคำสั่งหรือคำสอน.

เดินตามหลังผู้ใหญ่หมาไม่กัด

(สำ) ก. ประพฤติตามอย่างผู้ใหญ่ย่อมปลอดภัย.

นักพรต

น. ผู้ประพฤติพรต, ลักษณนามว่า รูป.

ปฏิปทา

[-ปะทา] น. ทางดำเนิน; ความประพฤติ. (ป.).

มิจฉาจาร

น. การประพฤติผิด. (ป. มิจฺฉา + อาจาร).

ศักดิ์ศรี

น. เกียรติศักดิ์ เช่น ประพฤติตนไม่สมศักดิ์ศรี.

เสื่อมทราม

ก. เลวลง (มักใช้แก่ความประพฤติ) เช่น ตั้งแต่เขาไปมั่วสุมกับคนพาล ชีวิตของเขาก็เสื่อมทรามลง. ว. ที่เลวลง (มักใช้แก่ความประพฤติ) เช่น เขามีความประพฤติเสื่อมทราม.

อาจาร,อาจาร-

[-จาน, -จาระ-] น. ความประพฤติ, ความประพฤติดี; จรรยา, มรรยาท; ธรรมเนียม, แบบแผน, หลัก. (ป., ส.).

จรรยา

[จัน-] น. ความประพฤติ, กิริยาที่ควรประพฤติในหมู่ในคณะ เช่น จรรยาแพทย์, นิยมใช้ในทางดี เช่น มีจรรยา หมายความว่า มีความประพฤติที่ดี. (ส. จรฺยา; ป. จริยา).

กาเมสุมิจฉาจาร

[-มิดฉาจาน] น. การประพฤติผิดในประเวณี. (ป.).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ