ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. สุขภัณฑ์ชนิดหนึ่งสำหรับนั่งถ่ายอุจจาระ.
(แบบ) น. การนั่ง. (ป. นิสชฺชา).
น. ผ้าที่พระภิกษุรองนั่ง.
ก. นั่งอย่างภาคภูมิ. (ขุนช้างขุนแผน).
ก. กิริยาที่จะยืนก็ไม่ใช่จะนั่งก็ไม่เชิง.
น. ที่ยกพื้นสำหรับพระสงฆ์นั่ง.
ว. อาการที่เกาะ จับ หรือนั่งอย่างหงอยเหงา เช่น นกจับเจ่า นั่งเจ่า, อยู่ในที่จำกัดไปไหนมาไหนไม่ได้ เช่น นํ้าท่วมต้องนั่งเจ่าอยู่กับบ้าน.
(สำ) ก. พยายามทำให้มีเรื่องมีราวขึ้นมา.
ก. ทำใจให้สงบตามหลักทางศาสนา, โดยปริยายหมายถึงนั่งหลับหรือนั่งเหม่อใจลอยไม่รับรู้อะไร. (ดู ฌาน).
ก. นั่งที่ท้ายเรือแล้วพายเรือไปคนเดียว.
น. ที่สำหรับนั่ง ไม่มีพนัก อาจมีขาหรือไม่มีขาก็ได้.
[-พฺล่าน] ก. บันดาลโทสะจนนั่งไม่ติด.