ผลการค้นหา

ถลกขา* *ถลกขา *ถลกขา*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 333 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ถลกขา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

คันขา

ก. คานขา.
 พจนานุกรมไทย

เข่า

น. ส่วนที่ต่อระหว่างขาส่วนบนกับขาส่วนล่าง สำหรับคู้ขาเข้าและเหยียดขาออก เช่น คุกเข่า ตีเข่า ขึ้นเข่า, ราชาศัพท์ว่า พระชานุ.
 พจนานุกรมไทย

หน้าขา

น. ส่วนหน้าของขานับตั้งแต่โคนขาถึงหัวเข่า.
 พจนานุกรมไทย

ขะน่อง,ขาน่อง

(ถิ่น-อีสาน) น. อวัยวะส่วนหลังของลำแข้ง ตั้งแต่ขาพับลงไปถึงส้นเท้า เช่น ตัว ๑ ขบขะน่อง. (ม. สำนวนอีสาน ชูชก), กระน่อง หรือกระหน่อง ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

สะดุดขาตัวเอง

(สำ) ก. ทำผิดหลักเกณฑ์ที่ตนกำหนดไว้เอง.
 พจนานุกรมไทย

เตียง

น. ที่สำหรับนอนหรือตั้งสิ่งของ มีขา ๔ ขา รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า.
 พจนานุกรมไทย

ข้อพับ

น. ส่วนของแขนหรือขาที่พับได้.
 พจนานุกรมไทย

ขากบ

น. ขาของว่าวจุฬา.
 พจนานุกรมไทย

ขาพับ

น. ส่วนของขาที่พับได้อยู่หลังเข่า.
 พจนานุกรมไทย

เท้าคู้

น. เรียกขาโต๊ะหรือขาตู้ที่ตอนปลายคู้หรืองอเข้า.
 พจนานุกรมไทย

ขจอก

[ขะ-] ว. กระจอก, ง่อย, ขาเขยก. (ข. ขฺจก ว่า ขาเขยก, พิการ).
 พจนานุกรมไทย

พันแข้งพันขา

ก. เคล้าแข้งเคล้าขา เช่น ลูกแมวพันแข้งพันขา.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด