ค้นเจอ 116 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ตร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เวทมนตร์

[เวดมน] น. ถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์ที่บริกรรมเพื่อให้สำเร็จความประสงค์ เช่น โบราณใช้เวทมนตร์ในการรักษาโรคบางอย่าง, บางทีก็ใช้เข้าคู่กับคำ คาถา เป็น เวทมนตร์คาถา เช่น เขาใช้เวทมนตร์คาถาล่องหนหายตัวได้.

จัตุรพักตร์

ว. จตุรพักตร์, “ผู้มี ๔ หน้า” คือ พระพรหม.

โยกตร์

[โยก] น. เชือก, สายทาม. (ส. โยกฺตฺร; ป. โยตฺต).

มนต์,มนตร์

น. คำศักดิ์สิทธิ์, คำสำหรับสวดเพื่อเป็นสิริมงคล เช่น สวดมนต์, คำเสกเป่าที่ถือว่าศักดิ์สิทธิ์ เช่น ร่ายมนตร์ เวทมนตร์. (ป. มนฺต; ส. มนฺตฺร).

พระพักตร์

ดวงหน้า

ร่างกาย

พระพักตร์

ใบหน้า

พระพักตร์

หน้า

แปรพักตร์

ก. เอาใจออกหาก, ไม่ซื่อตรง.

เป่ามนตร์

ก. เสกคาถาแล้วเป่าลงไปที่สิ่งใดสิ่งหนึ่งหรือส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายมีกระหม่อมเป็นต้น.

พรหมพักตร์

น. ยอดเครื่องสูงหรือยอดสิ่งก่อสร้างที่เป็นหน้าพรหม ๔ ด้าน.

น้ำมันมนตร์

น. นํ้ามันมะพร้าวที่เสกเป่าด้วยเวทมนตร์คาถา เชื่อกันว่าทาแก้เมื่อยขบเป็นต้น.

กระยา

น. เครื่อง, สิ่งของ, เครื่องกิน, เช่น เทียนธูปแลประทีปชวาลา เครื่องโภชนกระยา สังเวยประดับทุกพรรณ. (ดุษฎีสังเวยกล่อมช้างของเก่า ครั้งกรุงเก่า), เขียนเป็น กรยา ก็มี เช่น พระไพรดมานโฉม นุบพิตรแลงผอง มนตรอัญสดุดิยฮอง กรยานุถกลทาบ. (ดุษฎีสังเวยกล่อมช้างของเก่า ขุนเทพกะวีแต่ง).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ