ค้นเจอ 515 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขาดขา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จำเป็น

ว. ต้องเป็นอย่างนั้น, ต้องทำ, ขาดไม่ได้.

อ่อนความ

ก. ขาดประสบการณ์.

ขาอ่อน

น. ส่วนหลังของขานับตั้งแต่โคนขาถึงขาพับ.

ตั่ง

น. ที่สำหรับนั่ง ไม่มีพนัก อาจมีขาหรือไม่มีขาก็ได้.

เรือขาดหางเสือ

(สำ) น. คนที่ขาดสติสัมปชัญญะ, ครอบครัวที่ขาดผู้ดูแลรับผิดชอบ, การงานที่ขาดหัวหน้า.

คันขา

ก. คานขา.

สายตัวแทบขาด

(สำ) ว. เหน็ดเหนื่อยเพราะทำงานหนักแทบไม่ได้พักผ่อน เช่น เพราะสามีตาย ภรรยาจึงต้องทำงานสายตัวแทบขาดเพื่อเลี้ยงลูก ๕ คน.

เข่า

น. ส่วนที่ต่อระหว่างขาส่วนบนกับขาส่วนล่าง สำหรับคู้ขาเข้าและเหยียดขาออก เช่น คุกเข่า ตีเข่า ขึ้นเข่า, ราชาศัพท์ว่า พระชานุ.

รุ่งริ่ง

ว. ขาดออกเป็นริ้ว ๆ, ขาดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย, เช่น เสื้อขาดรุ่งริ่ง, กะรุ่งกะริ่ง ก็ว่า.

หน้าขา

น. ส่วนหน้าของขานับตั้งแต่โคนขาถึงหัวเข่า.

ขาดตอน

ก. ขาดระยะกัน, ไม่ติดต่อกัน.

ใช้เนื้อ

ก. จ่ายให้หรือทดแทนส่วนที่ขาดไป.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ