ค้นเจอ 394 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขนแกะ, ขนแพะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อุย

น. ลักษณะของขนอ่อนหรือขนเพิ่งแรกขึ้น เรียกว่า ขนอุย.

แพะ

น. ป่าแพะ. (ดู ป่าแพะ).

ขนลุกขนชัน,ขนลุกขนพอง

น. ขนตั้งชันขึ้นเพราะความขยะแขยงหรือตกใจกลัวเป็นต้น.

โรมมัย

[โรมะไม] ว. แล้วด้วยขน, ที่ทำด้วยขน. (ป., ส.).

พาล

น. ขน. (ป., ส.).

ลูกเจี๊ยบ

น. ลูกไก่ที่ยังไม่ผลัดขน.

ปฏิโลม

ว. ทวนกลับ. (ป. ปฏิโลม ว่า ทวนขน คู่กับ อนุโลม ว่า ตามขน).

ลูกแบดมินตัน

น. ลูกขนไก่ที่ใช้ในการเล่นแบดมินตัน, ลูกขนไก่ ก็ว่า.

ขนสัตว์

น. เรียกผ้าที่ทอจากขนของสัตว์บางชนิดเช่นแกะว่า ผ้าขนสัตว์.

แกะ

ก. เอาเล็บมือค่อย ๆ แคะเพื่อให้หลุดออก เช่น แกะสะเก็ด, เอาสิ่งที่มีลักษณะคล้ายเล็บมือทำเช่นนั้น, ทำเป็นลวดลายหรือรูปต่าง ๆ ด้วยเครื่องมือ โดยวิธีแกะ เช่น แกะตรา, โดยปริยายหมายความว่า เหมือนกันอย่างกับโขกหรือแคะมาจากพิมพ์เดียวกัน ในความว่า เหมือนกันอย่างกับแกะ; เอามือแงะหรือง้างสิ่งที่เกาะติดกันแน่นหรือกอดไว้แน่นให้หลุดออกจากกัน เช่น แกะมือที่กำแน่น.

เคราแพะ

น. เคราใต้คางที่ไว้ยาวเรียวแหลมคล้ายขนใต้คางของแพะ, เรียกคางที่ไว้เคราเช่นนั้นว่า คางแพะ.

ปุกปุย

ว. มีขนหรือใยฟูรุงรัง.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ