ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ว. ที่ยังไม่มีความจัดเจนในการต่อสู้ เช่น นักมวยคนนี้กระดูกอ่อน ขึ้นชกครั้งแรกก็แพ้เขาแล้ว.
ก. พูดสับปลับ กลับกลอกเอาแน่ไม่ได้.
น. รูปหน้าที่มีกระดูกสันแก้มสูง.
(ราชา) น. ไหปลาร้า เรียกว่า พระรากขวัญ.
น. กระดูกจมูก.
น. กระดูกพระพุทธเจ้า.
น. ทรงกระดูก.
(สำ) น. เรียกลักษณะของคนหรือสัตว์ที่ผอมมากจนมองเห็นแนวโครงกระดูกว่า ผอมจนหนังหุ้มกระดูก.
น. กระดูกของศพที่เผาแล้ว.
น. อวัยวะตรงที่ปลายกระดูกต้นขากับหัวกระดูกแข้งต่อกัน, เข่า ก็ว่า.
น. ส่วนของแก้มตรงที่มีกระดูกนูนออกมา.
น. เยื่อในกระดูก. (ป. อฏฺมญฺช).