ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 442 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกหัก,กระดูกแตก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โครงจมูก

น. กระดูกจมูก.
 พจนานุกรมไทย

บรมธาตุ

น. กระดูกพระพุทธเจ้า.
 พจนานุกรมไทย

อัฐิสัณฐาน

น. ทรงกระดูก.
 พจนานุกรมไทย

หนังหุ้มกระดูก

(สำ) น. เรียกลักษณะของคนหรือสัตว์ที่ผอมมากจนมองเห็นแนวโครงกระดูกว่า ผอมจนหนังหุ้มกระดูก.
 พจนานุกรมไทย

สรีรธาตุ

น. กระดูกของศพที่เผาแล้ว.
 พจนานุกรมไทย

หัวเข่า

น. อวัยวะตรงที่ปลายกระดูกต้นขากับหัวกระดูกแข้งต่อกัน, เข่า ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

โหนกแก้ม

น. ส่วนของแก้มตรงที่มีกระดูกนูนออกมา.
 พจนานุกรมไทย

อัฐิมิญชะ

น. เยื่อในกระดูก. (ป. อฏฺมญฺช).
 พจนานุกรมไทย

คดในข้องอในกระดูก

(สำ) ว. มีสันดานคดโกง.
 พจนานุกรมไทย

ภัคน์

น. แตก, หัก. (ส. ภคฺน).
 พจนานุกรมไทย

รากฟัน

น. ส่วนของฟันที่ฝังอยู่ในกระดูกที่เป็นเบ้าของฟัน.
 พจนานุกรมไทย

หัก

ก. พับงอ, พับงอหรือทำให้พับให้งอเพื่อให้ขาดหรือหลุดออกจากกัน; เอาออกจากจำนวนที่มีอยู่ เช่น หักจำนวนเงิน; ถูกตีอย่างแรงจนงงม่อยไป (ใช้แก่ไก่); เลี้ยวอย่างกะทันหัน เช่น หักหัวเรือ หักพวงมาลัย; เรียกแต้มลูกเต๋า ๓ ลูก ที่ขึ้นแต้ม ๑ ๒ ๓ ตามลำดับ ถือว่าเป็นแต้มเลวที่สุด.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด