ค้นเจอ 193 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกหัก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลิ้นไม่มีกระดูก

ก. พูดสับปลับ กลับกลอกเอาแน่ไม่ได้.

หน้ากระดูก

น. รูปหน้าที่มีกระดูกสันแก้มสูง.

หักหาญ

ก. หักเอาด้วยความกล้า, หักเอาด้วยอำนาจ.

ปรัก

[ปะหฺรัก] ก. หัก.

โครงจมูก

น. กระดูกจมูก.

บรมธาตุ

น. กระดูกพระพุทธเจ้า.

อัฐิสัณฐาน

น. ทรงกระดูก.

ตีงูให้หลังหัก

(สำ) ก. กระทำการสิ่งใดแก่ศัตรูโดยไม่เด็ดขาดจริงจังย่อมจะได้รับผลร้ายในภายหลัง เช่น ประเวณีตีงูให้หลังหัก มันก็มักทำร้ายเมื่อภายหลัง. (อภัย).

หนังหุ้มกระดูก

(สำ) น. เรียกลักษณะของคนหรือสัตว์ที่ผอมมากจนมองเห็นแนวโครงกระดูกว่า ผอมจนหนังหุ้มกระดูก.

เป๊าะ

ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงหักนิ้วหรือกิ่งไม้เล็ก ๆ หัก.

สรีรธาตุ

น. กระดูกของศพที่เผาแล้ว.

แพ้ฟัน

ว. ฟันหักเร็วกว่าธรรมดา.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ