ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. พูดสับปลับ กลับกลอกเอาแน่ไม่ได้.
น. รูปหน้าที่มีกระดูกสันแก้มสูง.
ก. หักเอาด้วยความกล้า, หักเอาด้วยอำนาจ.
[ปะหฺรัก] ก. หัก.
น. กระดูกจมูก.
น. กระดูกพระพุทธเจ้า.
น. ทรงกระดูก.
(สำ) ก. กระทำการสิ่งใดแก่ศัตรูโดยไม่เด็ดขาดจริงจังย่อมจะได้รับผลร้ายในภายหลัง เช่น ประเวณีตีงูให้หลังหัก มันก็มักทำร้ายเมื่อภายหลัง. (อภัย).
(สำ) น. เรียกลักษณะของคนหรือสัตว์ที่ผอมมากจนมองเห็นแนวโครงกระดูกว่า ผอมจนหนังหุ้มกระดูก.
ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงหักนิ้วหรือกิ่งไม้เล็ก ๆ หัก.
น. กระดูกของศพที่เผาแล้ว.
ว. ฟันหักเร็วกว่าธรรมดา.