ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. พูดสับปลับ กลับกลอกเอาแน่ไม่ได้.
น. รูปหน้าที่มีกระดูกสันแก้มสูง.
น. กระดูกจมูก.
น. กระดูกพระพุทธเจ้า.
น. ทรงกระดูก.
(สำ) น. เรียกลักษณะของคนหรือสัตว์ที่ผอมมากจนมองเห็นแนวโครงกระดูกว่า ผอมจนหนังหุ้มกระดูก.
น. กระดูกของศพที่เผาแล้ว.
น. อวัยวะตรงที่ปลายกระดูกต้นขากับหัวกระดูกแข้งต่อกัน, เข่า ก็ว่า.
น. ส่วนของแก้มตรงที่มีกระดูกนูนออกมา.
น. เยื่อในกระดูก. (ป. อฏฺมญฺช).
(สำ) ว. มีสันดานคดโกง.
น. ส่วนของฟันที่ฝังอยู่ในกระดูกที่เป็นเบ้าของฟัน.