ค้นเจอ 124 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกสะบัก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หน้ากระดูก

น. รูปหน้าที่มีกระดูกสันแก้มสูง.

โครงจมูก

น. กระดูกจมูก.

บรมธาตุ

น. กระดูกพระพุทธเจ้า.

อัฐิสัณฐาน

น. ทรงกระดูก.

หนังหุ้มกระดูก

(สำ) น. เรียกลักษณะของคนหรือสัตว์ที่ผอมมากจนมองเห็นแนวโครงกระดูกว่า ผอมจนหนังหุ้มกระดูก.

สะบักจม

ก. อาการที่ปวดเมื่อยบริเวณสะบักเพราะเลือดเดินไม่สะดวก.

สรีรธาตุ

น. กระดูกของศพที่เผาแล้ว.

หัวเข่า

น. อวัยวะตรงที่ปลายกระดูกต้นขากับหัวกระดูกแข้งต่อกัน, เข่า ก็ว่า.

โหนกแก้ม

น. ส่วนของแก้มตรงที่มีกระดูกนูนออกมา.

อัฐิมิญชะ

น. เยื่อในกระดูก. (ป. อฏฺมญฺช).

คดในข้องอในกระดูก

(สำ) ว. มีสันดานคดโกง.

รากฟัน

น. ส่วนของฟันที่ฝังอยู่ในกระดูกที่เป็นเบ้าของฟัน.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ