ค้นเจอ 2,198 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ไม้เท้า-ไม้วา-ไม้วัด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เปี้ยว

น. ไม้ค้างพลูเล็ก ๆ.

พระนอม,พระน้อม

(กลอน) น. จอมเขาหรือที่มีพุ่มไม้, พนอม ก็ว่า.

ไม้ตายขาน

น. ไม้ที่ยืนต้นตายเองเป็นแถว ๆ.

ยมทัณฑ์

น. ไม้อาญาสิทธิ์ของพระยม. (ส.).

ระเห็จ

ก. ไปอยู่ในที่ที่ไม่สมควร เช่น ระเห็จขึ้นไปอยู่บนยอดไม้.

วฏะ

[วะ-] (แบบ) น. ไม้ไทร. (ป., ส.).

วัลก์

(แบบ) น. เปลือกไม้; เกล็ดปลา. (ส.).

แอกน้อย

น. ไม้ที่ผูกติดกับคันชักไถ.

ทนตกาษฐ์

[-กาด] น. ไม้สีฟัน คือท่อนไม้เล็ก ๆ สำหรับถูฟันให้สะอาด ทำจากต้นไม้ต่าง ๆ เช่น ไม้คนทา. (ส. ทนฺต + กาษฺ).

ป่าดงดิบ,ป่าดิบ

น. ป่าไม้ที่มีอยู่ทั่วไปในเขตร้อน ฝนชุก เป็นป่าไม้สีเขียวไม่ผลัดใบ.

วรมหาวิหาร

[วอระ-] น. เรียกพระอารามหลวงชั้นเอกชนิดตํ่าสุดว่า ชั้นเอกชนิดวรมหาวิหาร เช่น วัดพระศรีมหาธาตุ วัดพระธาตุพนม, เรียกพระอารามหลวงชั้นโทชนิดหนึ่ง มีฐานะตํ่ากว่าชนิดราชวรวิหาร ว่า ชั้นโทชนิดวรมหาวิหาร เช่น วัดจักรวรรดิ วัดระฆัง.

อุปัชฌายวัตร

[อุปัดชายะวัด, อุบปัดชายะวัด] น. กิจที่สัทธิงวิหาริกจะต้องปฏิบัติต่ออุปัชฌาย์ของตน. (ป. อุปชฺฌายวตฺต).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ