ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. วิศิษฏ์. (ป. วิสิฏฺ; ส. วิศิษฺฏ).
น. ฟ้า, อากาศ. (ส. วิห, วิหา).
[วิปะหฺริด, วิบปะหฺริด] ก. แปรปรวน, ผิดปรกติ, ผิดแนวทาง, แปรปรวนไปข้างร้าย, กลับกลายไปข้างร้าย. (ป.; ส. วิปรีต).
ก. หรี่ (ใช้แก่ตา) ในคำว่า หยีตา. ว. หรี่, ที่แคบเรียวเล็ก, ในคำว่า ตาหยี.
[-รัดถะยา] (แบบ) น. ทางไกล. (พงศ. เลขา).
น. ๑ ใน ๒๐ ของเฟื้อง. (ส. วีศ + องฺค).
ว. กลอกขึ้นกลอกลง (ใช้แก่ตา), กระลับกระเลือก ก็ว่า.
[กูด, กูตา] (แบบ) น. ยอด. (ป., ส.).
[ชะ-] ก. ชายหางตาดูด้วยความสนใจ.
น. พระศิวะ. (ส. ตฺริโลจน ว่า มี ๓ ตา).
น. โรคเยื่อหุ้มลูกตาอักเสบ.
น. ทางที่กองทัพเดิน ซึ่งเปรียบด้วยตาหรือแต้มหมากรุก.