ค้นเจอ 1,182 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "มือ,ปลายแขน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไม้คมแฝก

น. อาวุธชนิดหนึ่ง ทำด้วยไม้เนื้อแข็ง ลักษณะเป็นท่อนยาวประมาณ ๑ ศอก ปลายหน้าตัดมีลักษณะเป็นเหลี่ยมอย่างขนมเปียกปูน ด้านมือจับจะลบเหลี่ยมออกและมีเชือกร้อยสำหรับคล้องข้อมือจับ.

มีดควั่นอ้อย

น. มีดขนาดกลาง ใบมีดรูปยาวรี ปลายมน มีด้าม เจาะรูที่ปลายใบมีดสำหรับสอดปลายเข้ากับหลักควั่นอ้อย ใช้ควั่นอ้อย.

สมรด

น. เครื่องตกแต่งขอบต้นแขน และปลายแขนเสื้อครุย ปักด้วยดิ้น เงินแล่ง ทองแล่ง เป็นลวดลายต่าง ๆ; ผ้าคาดเอวปักด้วยดิ้น เงินแล่ง ทองแล่ง เป็นลวดลายต่าง ๆ โบราณใช้เป็นเครื่องประกอบอย่างหนึ่งที่แสดงศักดิ์, สำรด หรือ ผ้าแฝง ก็เรียก.

วัก

ก. เอาอุ้งมือตักน้ำหรือของเหลวขึ้นมาค่อนข้างเร็ว เช่น ใช้มือวักน้ำกิน เอามือวักน้ำโคลนสาด, โดยปริยายหมายถึงอาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น วักควัน.

ดาบ

น. มีดยาวปลายแหลมชนิดหนึ่ง สันแอ่นปลายงอนเล็กน้อย มักใช้เป็นอาวุธสำหรับฟันแทง.

ข่มท้อง

ก. ใช้มือกดท้องช่วยในการคลอดลูก.

ข้อมือขาว

(โบ) น. ข้อมือที่ไม่ได้สักบอกสังกัดทหาร.

ตานกแก้ว

น. อวัยวะส่วนที่เป็นปุ่มกลมที่ข้อมือทั้ง ๒ ข้าง.

ทิ้งไพ่

ก. ปล่อยไพ่ตัวที่ไม่ต้องการให้แก่มือล่าง.

บ้าหว่า

[-หฺว่า] น. เครื่องประดับข้อมืออย่างหนึ่ง. (ขุนช้างขุนแผน).

แบมือ

ก. หงายมือเหยียดนิ้วทั้ง ๕ ออก; ไม่เอาธุระ.

แผ่สองสลึง

(ปาก) ว. อาการที่นอนหงายมือตีนเหยียดออกไปเต็มที่.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ