ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-แหฺรก] น. คำเรียกต้นวงศ์สกุล คือ บิดามารดาของปู่และย่า ๔ ของตาและยาย ๔ รวมเป็น ๘ ที่เป็นผู้ดีทั้งฝ่ายบิดาและมารดา เรียกว่า ผู้ดีแปดสาแหรก (เทียบสาแหรกที่มีข้างละ ๔ ขา ๒ ข้างเป็น ๘ ขา). (ดู ผู้ดีแปดสาแหรก).
(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นกะเพรา. (ดู กะเพรา).
(ถิ่น-อีสาน) น. ต้นมะสัง. (ดู มะสัง).
(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นกระชาย. (ดู กระชาย).
(ถิ่น) น. ต้นหนอนตายหยาก. (พจน. ๒๔๙๓).
(ถิ่น-อีสาน) น. ต้นเทียนกิ่ง. (ดู เทียนกิ่ง).
(ถิ่น-ปัตตานี) น. ต้นคนทีเขมา. (ดู คนทีเขมา).
(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นลำเจียก. (ดู ลำเจียก).
(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นรากสามสิบ. (ดู รากสามสิบ).
(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นลั่นทม. (ดู ลั่นทม).
(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นคนทา. (ดู คนทา).