ค้นเจอ 1,650 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกต้นขา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แปดสาแหรก

[-แหฺรก] น. คำเรียกต้นวงศ์สกุล คือ บิดามารดาของปู่และย่า ๔ ของตาและยาย ๔ รวมเป็น ๘ ที่เป็นผู้ดีทั้งฝ่ายบิดาและมารดา เรียกว่า ผู้ดีแปดสาแหรก (เทียบสาแหรกที่มีข้างละ ๔ ขา ๒ ข้างเป็น ๘ ขา). (ดู ผู้ดีแปดสาแหรก).

กอมก้อ

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นกะเพรา. (ดู กะเพรา).

กะสัง

(ถิ่น-อีสาน) น. ต้นมะสัง. (ดู มะสัง).

กะแอน

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นกระชาย. (ดู กระชาย).

กาเปี้ยด

(ถิ่น) น. ต้นหนอนตายหยาก. (พจน. ๒๔๙๓).

กาว

(ถิ่น-อีสาน) น. ต้นเทียนกิ่ง. (ดู เทียนกิ่ง).

กุโนกามอ

(ถิ่น-ปัตตานี) น. ต้นคนทีเขมา. (ดู คนทีเขมา).

เกี๋ยงคำ

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นลำเจียก. (ดู ลำเจียก).

จ๋วงเครือ

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นรากสามสิบ. (ดู รากสามสิบ).

จั่นดิน

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นรากสามสิบ. (ดู รากสามสิบ).

จำปาลาว

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นลั่นทม. (ดู ลั่นทม).

จี้

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นคนทา. (ดู คนทา).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ