ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ถิ่น-พายัพ, อีสาน) น. ปลาไหล. (ดู ไหล ๑).
ก. ขวัญไหลไปจากตัว
[พฺราก] ว. อาการที่น้ำตาไหลออกมาก ๆ ในคำว่า น้ำตาไหลพราก.
ก. ไหลลงหรือทำให้ไหลลงไม่ขาดสาย เช่น หลั่งน้ำตา หลั่งน้ำสังข์.
[-ริน] (แบบ) ว. ไม่มีเชื้อ (ใช้แก่ไฟ). (ป.).
ว. ผู้มีศฤงคาร. (ส. ศฺฤงฺคาริน).
ก. ไหลไป. (ป.; ส. สฺรุต).
(สำ) ว. ทนต่อความเหน็ดเหนื่อยหรือความเจ็บปวดได้อย่างผิดปรกติ.
(สำ) น. คนที่มีท่าหงิม ๆ มักจะมีความคิดลึกซึ้ง.
น. ส่วนของกาหรือป้านที่ยื่นออกมา สำหรับรินนํ้า.
ก. ทำให้น้ำหยุดหยดหรือหยุดไหลโดยวิธีรินหรือสงเป็นต้น เช่น เช็ดน้ำข้าวให้สะเด็ดน้ำ สงถั่วงอกให้สะเด็ดน้ำ.