ค้นเจอ 765 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ใบเฟิร์น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ใบตอง

น. ใบกล้วย.

พระกรรณ

หู ใบหู

ร่างกาย

ก้นปิด

ว. เรียกใบไม้ที่มีก้านติดอยู่ภายในของใบ เช่น ใบบัว ใบมะละกอ ว่า ใบก้นปิด.

ป่าผลัดใบ

น. ป่าไม้ที่ผลัดใบหรือสลัดใบในบางฤดู.

แตงร่มใบ

(สำ) ว. มีผิวเป็นนวลใยในวัยสาว.

สวมหมวกหลายใบ

(สำ) ก. ดำรงตำแหน่งหลายตำแหน่งในเวลาเดียวกัน.

กกหู

น. บริเวณหลังใบหู.

ต่อไส้

น. ชื่อไม้พุ่มชนิด Allophylus cobbe (L.) Raeusch ในวงศ์ Sapindaceae ใบเป็นใบประกอบ มีใบย่อย ๓ ใบ ใช้ทำยาได้.

เป่าใบไม้

ก. เอาใบไม้บางชนิด เช่น ใบฝรั่ง ใบมะยม มาเป่าให้เป็นเพลง.

กระช้อยนางรำ

น. ชื่อไม้พุ่มชนิด Codariocalyx motorius Ohashi ในวงศ์ Leguminosae ใบเป็นใบประกอบ มีใบย่อย ๓ ใบ ใบคู่ล่างเล็กกว่าและกระดิกไหวไปมาได้, ช้อยนางรำ ช้อยช่างรำ หรือ นางรำ ก็เรียก.

ชายผ้าสีดา

น. ชื่อเฟินอิงอาศัยหลายชนิดในสกุล Platycerium วงศ์ Polypodiaceae เหง้าใหญ่สั้น ใบมี ๒ แบบ ใบที่ทาบกับต้นไม้เป็นใบไม่สร้างอับสปอร์ แผ่นใบตั้ง ไม่มีก้านใบ ติดอยู่กับต้นตลอดไป ส่วนใบสร้างอับสปอร์แผ่นใบตั้งขึ้นหรือห้อยลง ขอบหยักเว้า ใบจะร่วงไปตามอายุ.

เถาคัน

น. ชื่อไม้เถา ๒ ชนิดในวงศ์ Vitaceae ขอบใบหยัก มีมือเกาะออกตรงข้ามใบ ชนิด Cayratia trifolia (L.) Domin ใบเป็นใบประกอบ มีใบย่อย ๓ ใบ พันธุ์ใบแดงเรียก เถาคันแดง, อีกชนิดหนึ่งคือ Cissus repens Lam. ใบเดี่ยว.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ