ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(โบ) น. กาว, แป้งเปียก.
[ปิดถะ] (แบบ) น. แป้ง. (ป.).
น. แป้งที่ปรุงด้วยเครื่องหอม.
เครื่องหอม เช่น น้ำอบ น้ำหอม น้ำปรุง แป้งผัดหน้า แป้งกระแจะ ฯลฯ
เครื่องใช้ทั่วไป
[-สาระพี] น. แป้งที่เอาเกสรสารภีตำปนกับแป้งสำหรับทาตัว.
น. แป้งที่เป็นเชื้อสำหรับทำข้าวหมาก.
น. แป้งข้าวเจ้าที่โรยเป็นเส้นลงในนํ้าเดือดพอสุกแล้วนำมาตากแห้ง.
น. ชื่อขนมชนิดหนึ่ง ทำด้วยแป้งข้าวเจ้าหรือแป้งเท้ายายม่อมกวนเข้ากับนํ้าตาล ใส่แห้วหรือข้าวโพดเป็นต้นก็ได้ หยอดหน้าด้วยกะทิกวนกับแป้ง.
น. แป้งที่ทำจากมันสำปะหลัง, แป้งสิงคโปร์ ก็เรียก.
[-เล่า] น. แป้งที่เป็นเชื้อสำหรับทำเหล้า.
ก. อบ, ปรุง, เช่น ร่ำแป้ง ร่ำผ้า.
ว. อาการที่ของเหนียวของแข็งหรือของแห้งที่แช่นํ้าไว้แล้วเปื่อยหรืออ่อนตัว เช่น แช่ข้าวไว้ให้น่ายแล้วจึงโม่.