ค้นเจอ 777 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เสียขา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เสียน้อยเสียยาก เสียมากเสียง่าย

(สำ) ก. เสียเพียงเล็กน้อยไม่ยอมเสีย ทำให้ต้องเสียมากกว่าเดิม เช่น ตอนที่เบรกรถยนต์เริ่มไม่ดี ก็ไม่รีบไปซ่อม พอเบรกแตกไปชนต้นไม้เข้า เลยต้องเสียค่าซ่อมมาก เข้าทำนองเสียน้อยเสียยาก เสียมากเสียง่าย.

เสียมือเสียตีน,เสียมือเสียเท้า

ก. สูญเสียมือและตีนไป, สูญเสียมือและเท้าไป, โดยปริยายหมายถึงเสียบุคคลที่รับใช้ใกล้ชิดหรือไว้วางใจไป เช่น เด็กคนนี้รับใช้ใกล้ชิดจนรู้ใจท่านสมภารมานาน ตายไปก็เท่ากับท่านเสียมือเสียตีนไป.

พระอูรุ

ต้นขา โคนขา ขาอ่อน

ร่างกาย

พระเพลา

ตัก, ช่วงขาตั้งแต่เข่าถึงโคนขา

เสียเลือดเนื้อ,เสียเลือดเสียเนื้อ

ก. บาดเจ็บล้มตาย เช่น ในการสู้รบกัน ย่อมเสียเลือดเสียเนื้อเป็นธรรมดา.

พระเพลา

ขา ตัก

ร่างกาย

พระอูรัฐิ

กระดูกขา

ร่างกาย

ขัดขา

ก. จงใจขัดขวางเพื่อไม่ให้ทำได้สะดวก, ขัดแข้งขัดขา ก็ว่า; แทนชั่วคราว เป็นการแก้ขัดในการเล่นไพ่เป็นต้น, คานขา หรือ คันขา ก็ว่า.

ขาขวิด

ว. อาการที่เดินสะดุดขาตัวเองเพราะอายหรือรีบร้อน เรียกว่า เดินขาขวิด.

ขาตะเกียบ

น. ขาคนที่ลีบเล็ก.

ขาตะไกร

น. ขากรรไกร.

ขาไพ่

น. ผู้ร่วมเล่นการพนันไพ่, ลักษณนามว่า ขา.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ