ค้นเจอ 1,295 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เรือใบ,เรือยอชต์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เหียน

ก. หัน เช่น เหียนใบเรือ.

กระโดง

น. ใบเรือ เช่น เสากระโดง คือ เสาใบเรือ; ส่วนที่อยู่บนหลังปลาบางชนิด เช่น ปลากัด ปลาฉลาม มีลักษณะเป็นแผ่นตั้งคล้ายใบเรือ. (ข. โกฺฎง ว่า ใบเรือ).

นาวี

น. เรือ, กองทัพเรือ.

ชักใบให้เรือเสีย

(สำ) ก. พูดหรือทำขวาง ๆ ให้การสนทนาหรือการงานเขวออกนอกเรื่องไป.

เรือฉลอม

น. เรือต่อชนิดหนึ่ง คล้ายเรือกระแชง หัวท้ายงอนเรียว กลางป่อง ตัวเรือเป็นเหลี่ยม กระดานข้างเรือเป็นทับเกล็ด นิยมใช้ตามหัวเมืองชายทะเลแถบปากอ่าว สำหรับบรรทุกสินค้าหรือหาปลา สมัยโบราณเวลาเกิดศึกสงครามก็จะถูกเกณฑ์ไปใช้ในราชการทัพด้วย อาจติดใบหรือไม่ก็ได้.

เรือเท้ง

น. เรือชนิดหนึ่งรูปร่างคล้ายเรือกำปั่น ตอนหัวหนาและงุ้มเป็นปากนก ท้ายเรือปาดลงเป็นรูปแตงโม มีเสาหัวและเสากลางสำหรับชักใบ กลางลำมีเก๋ง ท้ายเรือมีบาหลีรูปกลมและมีแคร่รอบบาหลีท้าย หัวเรือไม่เจาะรูสมอ; เรือต่อชนิดหนึ่งหัวท้ายทู่อย่างเรือที่ใช้หนุนเรือนแพ.

ส้วยเสี้ยว

น. ของที่มีมุม ๓ มุม เช่นใบเรือที่อยู่ตอนหัวเรือ. (ปรัดเล).

ยอ

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Morinda citrifolia L. ในวงศ์ Rubiaceae แก่นและรากใช้ย้อมผ้า ผลและใบกินได้.

โขดง

[ขะโดง] น. กระโดง; ใบเรือ. (ข.).

ลการ

[ละกาน] น. ใบเรือ. (ป.).

ข้ามเรือ

ก. ลงเรือข้ามน้ำไปยังอีกฝั่งหนึ่ง.

คอนเรือ

ก. นั่งที่ท้ายเรือแล้วพายเรือไปคนเดียว.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ