ผลการค้นหา

เผา* *เผา *เผา*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 151 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เผา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เทาะห์

(แบบ; โบ) ก. เผา เช่น ธานยเทาะห์ ชื่อพิธีเผาข้าว. (ป., ส. ทห).
 พจนานุกรมไทย

กองฟอน

น. กองขี้เถ้าศพที่เผาแล้ว.
 พจนานุกรมไทย

ป่าช้า

น. ป่าหรือที่ซึ่งจัดไว้เป็นที่ฝังหรือเผาศพ.
 พจนานุกรมไทย

พนมเพลิง

น. กองเพลิงเผาศพ.
 พจนานุกรมไทย

พระภิงคาร

เต้าน้ำที่ทำด้วยดินเผา

สุกเอาเผากิน

(สำ) ว. อาการที่ทำลวก ๆ, อาการที่ทำพอเสร็จไปคราวหนึ่ง ๆ เช่น เขาทำงานสุกเอาเผากิน พอให้พ้นตัวไป.
 พจนานุกรมไทย

สันดาป

[-ดาบ] น. ความเร่าร้อน, ความแผดเผา; การเผาไหม้; ชื่อนรกขุมหนึ่ง. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

เชิงตะกอน

น. ฐานที่ทำขึ้นสำหรับเผาศพ.
 พจนานุกรมไทย

ย่างสด

ก. เผาทั้งเป็น เช่น ถูกย่างสดในกองไฟ.
 พจนานุกรมไทย

ล้างป่าช้า

ก. ขุดศพทั้งหมดในป่าช้าขึ้นมาเผา.
 พจนานุกรมไทย

เผาจริง

(ปาก) ก. จุดไฟเผาศพ, นำดอกไม้จันทน์ ธูป เทียนใส่ในไฟเผาศพ.
 พจนานุกรมไทย

ท่อไอเสีย

น. ท่อที่ต่อจากห้องเผาไหม้ของเครื่องยนต์ เพื่อระบายแก๊สและช่วยลดเสียงระเบิดที่เกิดจากการเผาไหม้.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด