ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. มัวเป็นห่วงกังวล.
(สำ) ก. รนหาภาระผูกพันมาใส่ตน.
ก. ระลุง, ใจห่วงถึง, เป็นทุกข์ถึง.
ว. ห่วงหน้าห่วงหลัง, พะวงหน้าพะวงหลัง, พะวักพะวน, เช่น เกิดไฟไหม้ละล้าละลังคว้าอะไรไม่ถูก.
ก. ใจห่วงถึง, เป็นทุกข์ถึง, ระลวง ก็ใช้.
(กลอน) ก. ใจเป็นห่วงถึง, เป็นทุกข์ถึง, ใจหาย.
น. ห่วงที่เกี่ยวกันสำหรับโยงสัปคับช้าง, ห่วงติดกับบังเหียนหรือเหล็กผ่าปากม้า, กระวิน ก็ว่า.
น. เชือกหรือริบบิ้นทำเป็นห่วง ๒ ห่วงคล้ายหูกระต่ายแล้วผูกไขว้กันเป็นเงื่อนกระทก. (อ. bow).
มีความเป็นห่วงกังวลเพราะรักใคร่ เป็นต้น
กริยา
เอาทอหูกผูกพันกันกับเสา แต่ตัวเราผูกพันกันกับเขา
ก. ห่วงเรื่องต่าง ๆ จนวุ่นวายใจ.
น. ห่วงร้อยสายรัดประคด, กระวิน หรือ ถวิน ก็ว่า.
(สำ) ก. มีอะไรใช้หมดทันทีไม่คิดถึงวันข้างหน้า.