ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ที่ซึ่งลาดลึกลงไปพอนํ้าขังได้.
ฟูก นวมที่ปูลาดไว้
เครื่องใช้ทั่วไป
น. เนินที่นูนสูงขึ้นไปเป็นจอมเด่น.
(ถิ่น-อีสาน) น. จอมปลวก, เนินดิน.
น. ยอดเขา, เนินเขา, ไหล่เขา. (ป., ส.).
[-มะลาด] (โบ) น. กมลาสน์.
[ปะลาด] ก. หนีไป. (ป.).
น. ไหล่ที่ลาดเอียงลงกว่าปรกติ.
[ตะหฺลิ่ง] น. ส่วนของฝั่งที่ไม่ลาดริมแม่นํ้าลำคลอง.
[ปฺระลาด] ก. หนีไป. (ป. ปลาต).
(ถิ่น-ปักษ์ใต้) ว. เตี้ย, แจ้, ลาด.
ผ้าที่ปูลาดไว้สำหรับประทับ หรือตั้งพระเก้าอี้