ค้นเจอ 41 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "อุ้มบาตร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระเตง

ก. อาการที่อุ้มเด็กเข้าสะเอวหรือสะพายของโตงเตงไป.

วัยจูง

น. วัยของเด็กระหว่างวัยแล่นกับวัยอุ้ม.

ตระหนี่ตัว

ก. หวงตัว ไม่ยอมให้ใครอุ้ม (ใช้แก่เด็ก).

ตลกบาตร

[ตะหฺลก-] น. ถุงบาตรที่มีสายคล้องบ่า (สายโยก), ถลกบาตร ก็ว่า.

ตักบาตร

ก. เอาของใส่บาตรพระ. (เทียบ ข. ฎาก่ ว่า วางลง).

ปากบาตร

น. เรียกของที่ใส่ฝาบาตรถวายพระเวลาตักบาตรว่า ของปากบาตร.

อุ้มสม

ก. อุ้มไปให้สมสู่กัน (ในวรรณคดีใช้แก่การที่เทวดาอุ้มพระเอกไปให้สมสู่กับนางเอกที่ตนเห็นว่าคู่ควรกัน), (สำ) เปรียบเทียบคู่ผัวเมียที่เหมาะสมกันว่า ราวกับเทวดาอุ้มสม.

ถลกบาตร

[ถะหฺลกบาด] น. ถุงบาตรที่มีสายคล้องบ่า (สายโยก), ตลกบาตร ก็ว่า.

อาธาร

[-ทาน] น. เครื่องคํ้าจุน, ฐานที่รองรับ, เช่น ปัตตาธาร = เชิงบาตร, ตีนบาตร คุณาธาร = ฐานที่รองรับคุณความดี; การอุปถัมภ์; อ่าง, หม้อนํ้า, ที่ขังนํ้า, สระ. (ป., ส.).

เชียร

ว. ว่องไว, เก่ง, เชี่ยว, เช่น เชียรเชียรใบบาตรนํ้า. (แช่งนํ้า). (แผลงมาจาก ชีระ).

ลูกเต้าเล้าอ่อน

น. ลูกเล็ก ๆ หลายคน เช่น เธอมีลูกเต้าเล้าอ่อน ไปไหนทีก็ต้องอุ้มบ้างจูงบ้าง.

ลูกนิมิต

น. ลูกที่ทำกลม ๆ ประมาณเท่าบาตร มักทำด้วยหิน ใช้ฝังเป็นเครื่องหมายเขตอุโบสถ.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ