ค้นเจอ 335 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หูหม้อ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ยาหม้อ

น. ยาไทยที่ประกอบด้วยสมุนไพร กระดูกสัตว์ และเครื่องยาอื่น ๆ ใส่หม้อต้มแล้วกินน้ำที่เคี่ยวจนงวดเพื่อบำบัดโรค.

หม้อกระดี่

น. หม้อแกงขนาดใหญ่ปากกว้าง ทำด้วยดิน มีขีดเป็นรอยโดยรอบ.

หม้อเกลือ

น. หม้อตาลใส่เกลือเม็ด ใช้สำหรับตั้งไฟให้ร้อน นำมาห่อหรือพันด้วยใบพลับพลึง ใช้นาบท้องและตามตัวหญิงแรกคลอดบุตร เพื่อคลายความเมื่อยตึงตัวเป็นต้น.

หม้อขาง

(ถิ่น-พายัพ, อีสาน) น. กระทะที่ทำด้วยเหล็กขาง.

หม้อไฟ

น. ภาชนะชนิดหนึ่ง ทำด้วยโลหะ รูปทรงคล้ายชาม ก้นหม้อมีเชิง ตรงกลางมีกระบอกสูงขึ้นมาจากใต้ก้นหม้อสำหรับใส่ถ่านติดไฟ ปากหม้อมีฝาปิด ใช้สำหรับใส่เกาเหลา แกงจืด เป็นต้น, หม้อหยวนโล้ ก็เรียก.

หม้อหยวนโล้

ดู หม้อไฟ.

ขัดหู

ก. ฟังไม่ถูกหู, ฟังไม่เพราะหู.

ผิดหู

(ปาก) ว. แสลงหู, ไม่ถูกหู.

ช่องพระโสต , ช่องพระกรรณ

ช่องหู

ร่างกาย

มูลพระโสต

ขี้หู

เป็นหูเป็นตา

(สำ) ก. ช่วยสดับตรับฟังและดูแลรักษาแทน.

แปร่งหู

ว. ผิดเพี้ยนไปจากที่เคยตกลงกันไว้, มีเสียงพูดที่ผิดเพี้ยนไปจากปรกติ เนื่องจากมีอารมณ์ไม่พอใจแฝงอยู่.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ