ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[คฺรั้ง] น. คราว, หน, ที.
ว. จำนวน ๑๐ สองหนรวมกัน.
(ปาก) ว. ทั่วทุกแห่งหน.
ก. บอก, เขียนบอก; ถูกปรับ (ในการเล่นโยนหลุมเป็นต้น).
[พฺรอก] ก. บอก, พูด, เช่น บัดบอกพรอกพราง.
ก. อาการที่กระโดดขึ้นลงหลายครั้งหลายหนเพราะความดีอกดีใจเป็นต้น.
ว. หลายครั้งหลายหนในระยะเวลาไม่สู้นาน.
ว. บางเวลา, บางคราว, บางครั้ง, บางหน, ลางที ก็ใช้.
[ปักสะวาหน] น. นก.
(สำ) ก. สอนสิ่งที่เขารู้ดีอยู่แล้ว, สอนหนังสือสังฆราช ก็ว่า.
(กฎ) น. พยานบุคคลซึ่งให้การโดยตนมิได้เห็น ได้ยิน หรือรู้เรื่องมาด้วยตนเอง แต่ได้ยินหรือได้ฟังจากผู้อื่น. (อ. hearsay evidence).
[ผะเดียง] ก. บอกให้รู้, บอกนิมนต์, ใช้ว่า ประเดียง ก็มี.