ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. อาการที่หญ้าโทรมทับหญ้าที่ขึ้นใหม่อีก.
น. ฟ่อนหญ้า, หญ้าหรืออาหารสำหรับสัตว์. (ส.).
(สำ) น. คนที่หวงแหนสิ่งที่ตนเองกินหรือใช้ไม่ได้ แต่ไม่ยอมให้คนอื่นกินหรือใช้, หมาหวงราง ก็ว่า.
น. หญ้าต่าง ๆ. (ส.).
(สำ) ก. ทำงานกระท้อมกระแท้มพอเลี้ยงตัวไปวันหนึ่ง ๆ เช่นทำไร่เล็ก ๆ น้อย ๆ.
น. ชื่อหญ้าชนิด Zoysia matrella (L.) Merr. ในวงศ์ Gramineae ใช้เป็นหญ้าสนาม.
น. หญ้าปล้องขน. (ดู ขน ๓).
น. หญ้าปากคอก. (ดู ตีนกา ๓).
[สะเหฺมา] น. หญ้า. (ข. เสฺมา).
(สำ) ก. บังคับขืนใจผู้อื่นให้ทำตามที่ตนต้องการ เช่น จะจัดแจงแต่งตามอารมณ์เราเหมือนข่มเขาโคขืนให้กินหญ้า. (สังข์ทอง).
[ตฺริน, ตฺรินนะ-] (แบบ) น. หญ้า. (ส.; ป. ติณ).
ก. วางหญ้าให้สัตว์เช่นช้างม้าเป็นต้นกิน.