ค้นเจอ 256 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สี่แยก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปลีกตัว

ก. แยกตัวออกมา.

ผลูแบก

น. ทางแยก. (ข.).

แพรก

[แพฺรก] น. ทางแยกของลำนํ้า. ก. แตก, แยก.

จตุบท

น. สัตว์สี่เท้า. (ป.).

คอหอยกับลูกกระเดือก

(สำ) ว. เข้ากันได้ดี แยกกันไม่ออก.

ชุมทางรถไฟ

น. สถานีที่รวมทางแยกรถไฟ.

แยกแย้ง

ก. แยกไปคนละทาง, ไม่ลงรอยกัน.

ระแหก

(กลอน) ก. แตก, แยก.

แผก

ว. แตกต่าง. ก. แยกออก, แตกออก, ต่างออกไปอีกส่วนหนึ่ง.

ตกลูก

ก. ออกลูก (ใช้แก่สัตว์สี่เท้า).

ระแหง

น. รอยแยกขนาดแคบ ๆ ของแผ่นดินเป็นต้นที่แยกออกจากกัน เช่น ดินเป็นระแหง แตกระแหง.

อ้า

ก. เปิด, แยกออก, แบะออก, เช่น ปากอ้า; ทำให้เปิด, ทำให้แยกออก, ทำให้แบะออก, เช่น อ้าปาก.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ