ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. แยกตัวออกมา.
น. ทางแยก. (ข.).
[แพฺรก] น. ทางแยกของลำนํ้า. ก. แตก, แยก.
น. สัตว์สี่เท้า. (ป.).
(สำ) ว. เข้ากันได้ดี แยกกันไม่ออก.
น. สถานีที่รวมทางแยกรถไฟ.
ก. แยกไปคนละทาง, ไม่ลงรอยกัน.
(กลอน) ก. แตก, แยก.
ว. แตกต่าง. ก. แยกออก, แตกออก, ต่างออกไปอีกส่วนหนึ่ง.
ก. ออกลูก (ใช้แก่สัตว์สี่เท้า).
น. รอยแยกขนาดแคบ ๆ ของแผ่นดินเป็นต้นที่แยกออกจากกัน เช่น ดินเป็นระแหง แตกระแหง.
ก. เปิด, แยกออก, แบะออก, เช่น ปากอ้า; ทำให้เปิด, ทำให้แยกออก, ทำให้แบะออก, เช่น อ้าปาก.