ค้นเจอ 220 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ลัดฟ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สุดขอบฟ้า

ว. ไกลมากที่สุด เช่น ต่อให้หนีไปอยู่สุดขอบฟ้า ก็จะตามให้พบ, สุดหล้าฟ้าเขียว ก็ว่า.

ดัดดั้น

ก. ตัดทางไป, ลัดทางไป, เช่น ก็รีบลัดดัดดั้นตามไป. (อิเหนา), ดั้นดัด ก็ใช้ เช่น ดั้นดัดลัดพงดงดาน. (รามเกียรติ์ ร. ๑).

แถน

น. เทวดา, ฟ้า.

นภา

(กลอน) น. ฟ้า.

เวหน

(กลอน) น. ฟ้า.

ลัชชา

[ลัด-] น. ความละอาย, ความกระดาก. (ป., ส.).

คัคนัมพร

[คักคะนำพอน] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส. คคน + อมฺพร = ฟ้าฟ้า).

กุ้งเหลืองหางฟ้า

ดู กุ้งเหลือง.

ฟ้าเคืองสันหลัง

(สำ) น. เคราะห์กรรมหรือโทษทัณฑ์ร้ายแรงที่เกิดจากอำนาจเบื้องบนหรือผู้ปกครอง เช่น ต่อฟ้าเคืองสันหลังจึงรำพัน. (ขุนช้างขุนแผน).

ฟ้าไม่กระเทือนสันหลัง

(สำ) น. อำนาจเบื้องบนหรือผู้ปกครองยังไม่ลงโทษทัณฑ์ ใช้ในสำนวนว่า ถ้าฟ้าไม่กระเทือนสันหลังก็ยังไม่รู้สึก.

ลูกทัพฟ้า

(ปาก) น. ทหารอากาศ.

สูงเสียดฟ้า

(สำ) ว. สูงมากจนเสมือนว่าจดฟ้า.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ