ค้นเจอ 528 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ลมหายใจ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วายุ

น. ลม, อากาศ, ลมหายใจ; เทพแห่งลม. (ป., ส.). (ดู พายุ).

อปาน,อปาน-

[อะปานะ-] น. ลมหายใจออก. (ป., ส.).

ลม

น. ธาตุอย่างหนึ่งในธาตุทั้ง ๔ ของร่างกาย คือ ดิน นํ้า ไฟ ลม, ถ้าลมในร่างกายแปรปรวนไม่ปรกติจะทำให้เกิดอาการต่าง ๆ ได้ เช่น เป็นลม; ลมหายใจ เช่น หมดลม สิ้นลม หมายความว่า ตาย; อากาศที่เคลื่อนที่; ชื่อโรคชนิดหนึ่ง มีอาการหลายอย่าง เช่น วิงเวียน หน้ามืด คลื่นเหียน, ถ้าอาการรุนแรงอาจถึงแก่สิ้นสติหรือตายได้ เช่น เขาเป็นลมแน่นิ่งไป.

ปัสสาสะ

น. ลมหายใจออก. (ป.; ส. ปฺรศฺวาส).

อสุ

[อะ-] น. ลมหายใจ, ชีวิต. (ป., ส.).

อึดใจ

น. เวลาชั่วกลั้นลมหายใจไว้คราวหนึ่ง.

อานาปาน,อานาปาน-,อานาปานะ

[-นะ-] น. ลมหายใจเข้าออก ในคำว่า อานาปานัสสติ. (ป., ส.).

ลม

น. ชื่อปูชนิด Ocypode ceratophthalma ในวงศ์ Ocypodidae ก้านตายาว วิ่งเร็ว อยู่ตามหาดทรายชายทะเล.

ลม

น. ชื่อเห็ดชนิด Lentinus polychrous Lév. ในวงศ์ Polyporaceae ขึ้นบนขอนไม้ผุ ดอกเห็ดรูปปากแตร ด้านบนมีเกล็ดสีนํ้าตาลอ่อน ด้านล่างมีครีบสีนํ้าตาลแดง เนื้อเหนียว กินได้.

เป็นลม,เป็นลมเป็นแล้ง

ก. มีอาการวิงเวียนหน้ามืด บางคราวถึงกับหมดสติ.

ปาณี

น. สัตว์, คน. ว. มีลมหายใจอยู่, ยังเป็นอยู่. (ป.; ส. ปฺราณินฺ).

พระวาโย

ลม

ร่างกาย


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ