ผลการค้นหา

ลงโทษ,ทำโทษ* *ลงโทษ,ทำโทษ *ลงโทษ,ทำโทษ*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 74 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ลงโทษ,ทำโทษ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ราชมัล

น. เจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ทำโทษคน. (ป., ส. ราช + มลฺล).
 พจนานุกรมไทย

จำ

ก. ลงโทษด้วยวิธีเอาโซ่ตรวนล่ามไว้ เช่น จำโซ่ จำตรวน, ลงโทษด้วยวิธีขัง เช่น จำคุก.
 พจนานุกรมไทย

รู้สำนึก

ก. รู้สึกตัวว่าผิด เช่น ถูกลงโทษอย่างหนักแล้วยังไม่รู้สำนึก.
 พจนานุกรมไทย

ลงหญ้าช้าง

น. การลงโทษในสมัยก่อน คือ เอาตัวไปเป็นคนเลี้ยงช้าง.
 พจนานุกรมไทย

ศิษฎิ

[สิดสะดิ] น. การสอน. (ส. ศิษฺฏิ ว่า การปกครอง, การลงโทษ).
 พจนานุกรมไทย

เทวทัณฑ์

น. อาชญาเทวดา, เทวดาลงโทษ, บางทีประสงค์เอาฟ้าผ่า.
 พจนานุกรมไทย

ลงทัณฑ์

(กฎ) ก. ลงโทษผู้กระทำผิดต่อวินัยทหารหรือวินัยตำรวจ.
 พจนานุกรมไทย

สาสม

[สา-สม] ว. เหมาะ, สมควร, เช่น ต้องลงโทษให้สาสมแก่ความผิด.
 พจนานุกรมไทย

ลงปฏัก,ลงประตัก

ก. แทงด้วยประตัก (ใช้แก่วัวควาย), โดยปริยายหมายความว่า ทำโทษหรือดุด่าว่ากล่าวเป็นต้นเพื่อให้หลาบจำ.
 พจนานุกรมไทย

สาหัส

[-หัด] ว. ร้ายแรง เช่น บาดเจ็บสาหัส, รุนแรงเกินควร เช่น ถูกลงโทษอย่างสาหัส. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ธรณีสูบ

ก. อาการที่แผ่นดินแยกออกทำให้คนที่ทำบาปกรรมอย่างยิ่งตกลงหายไป แล้วแผ่นดินก็กลับเป็นอย่างเดิม เป็นความเชื่อทางพระพุทธศาสนาว่า ธรรมชาติจะลงโทษคนที่ทำบาปหนักนั้นเอง โดยผู้อื่นไม่ต้องลงโทษ.
 พจนานุกรมไทย

ตะพุ่นหญ้าช้าง

(โบ) น. โทษอาญาหลวงสมัยโบราณ; คนที่ถูกลงโทษให้เกี่ยวหญ้าเลี้ยงช้าง.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด