ผลการค้นหา

ฝีดาษฝี* *ฝีดาษฝี *ฝีดาษฝี*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 69 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ฝีดาษฝี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ออกฝี,ออกฝีดาษ

ก. เป็นฝีดาษ, (โบ) ออกไข้หัว.
 พจนานุกรมไทย

หัวขาด

น. ชื่อฝีชนิดหนึ่ง เมื่อแรกขึ้นเป็นตุ่มเล็ก ๆ แล้วจึงเป็นฝี.
 พจนานุกรมไทย

ฝีดิบ

น. ฝีที่เป็นแก่คนอยู่ไฟเมื่อคลอดลูก เป็นฝีหัวเดียว มักขึ้นแถวท้อง.
 พจนานุกรมไทย

วัณ,วัณ-

[วัน, วันนะ-] น. วณะ, แผล, ฝี. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

หัวคว่ำ

น. ชื่อฝีชนิดหนึ่งที่มีหัวอยู่ข้างใน.
 พจนานุกรมไทย

ฝีปาก

น. คารมของผู้กล่าว, ราชาศัพท์ว่า ฝีพระโอษฐ์.
 พจนานุกรมไทย

อมเลือดอมหนอง

ว. มีเลือดและหนองปนกันอยู่ข้างใน เช่น ฝีอมเลือดอมหนอง.
 พจนานุกรมไทย

หน้าข้าวตัง

น. หน้าซึ่งมีรอยแผลเป็นปรุ ๆ มักเกิดจากฝีดาษ, หน้ามอด ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

หน้ามอด

น. หน้าซึ่งมีรอยแผลเป็นปรุ ๆ มักเกิดจากฝีดาษ, หน้าข้าวตัง ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ด้นปล่อย

ก. เย็บเป็นฝีเข็มขึ้นทีลงที, ด้น ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

วณ,วณ-,วณะ

[วะนะ-] น. แผล, ฝี. (ป.; ส. วฺรณ).
 พจนานุกรมไทย

อคเนสัน

[อะคะ-] น. ชื่อฝีร้ายชนิดหนึ่ง เกิดขึ้นที่กลางหลัง.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด