ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ไม้เนื้อแข็งที่ทำเป็นร่องสำหรับรองรับลำกล้องปืนประเภทประทับบ่า เช่น ปืนนกสับ ปืนคาบศิลา หรือตัวปืนใหญ่ในสมัยโบราณเป็นต้น.
ก. ใช้สายตากำหนดเป้าหมายที่จะยิงเพื่อให้แม่น.
น. ค่าย, ป้อม. (ข.).
น. หน้าไม้, ปืน.
(สำ) ว. ไม่รู้อะไรเพราะอยู่ห่างไกลความเจริญ.
น. ปืนเล็กที่มีลำกล้องยาวติดดาบปลายปืนได้.
น. ที่ซุ่มกำบังดักยิงข้าศึกทำเป็นมูนดินหรือทำด้วยกระสอบทรายเป็นต้น มีช่องสำหรับสอดปืนกลออกไป.
ว. มีสัณฐานกลมป้อม, เปาะเหลาะ ก็ว่า.
ว. กลม ๆ ป้อม ๆ.
(กลอน) น. ป้อม, หอรบ.
น. ชื่อปืนโบราณชนิดหนึ่ง.
น. เครื่องสับแก๊ปปืนให้ลั่น.