ค้นเจอ 46 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปิ่นทิพย์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จันทรเศขร

น. ผู้มีพระจันทร์เป็นปิ่น คือ พระอิศวร. (ส.).

ขอช้าง

น. ขอเหล็กมีด้าม สำหรับสับช้าง, ขอช้างที่มีปลายโค้งใช้ในพิธีช้าง เรียกว่า ขอเกราะ, ขอช้างที่ปลายเป็นยอดปิ่น เรียกว่า ขอปิ่น.

วิมาน

น. ที่อยู่หรือที่ประทับของเทวดา; ยานทิพย์. (ป., ส.).

สุร

[-ระ-] น. เทวดา. ว. ทิพย์. (ป., ส.).

สุร-

[-ระ-] น. เทวดา. ว. ทิพย์. (ป., ส.).

ปิ่นซ่น

น. ปิ่นที่มีคันมีจงกลและปริกทำด้วยทองคำประดับพลอย. (ปรัดเล).

ศศิธร

น. ดวงจันทร์. (ส. ว่า พระอิศวรผู้มีพระจันทร์เป็นปิ่น).

อำมฤต

[-มะริด, -มะรึด] น. น้ำทิพย์ เรียกว่า น้ำอำมฤต; เครื่องทิพย์; แผลงมาจาก อมฤต. (ส. อมฺฤต; ป. อมต).

ทิพยเนตร

น. ตาทิพย์ คือ จะดูอะไรเห็นได้ทั้งหมด. (ส.; ป. ทิพฺพเนตฺต).

สุธาสินี,สุธาสี

น. “ผู้กินอาหารทิพย์” คือ เทวดา. (ป.; ส. สุธาศินฺ).

อมฤตรส

[อะมะรึดตะ-] น. น้ำทิพย์; พระธรรม (ในพระพุทธศาสนา).

ตรีทิพยรส

[-ทิบพะยะรด] น. รสทิพย์ ๓ อย่าง คือ โกฐกระดูก เนื้อไม้ อบเชยไทย.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ