ค้นเจอ 102 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปารณัท"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระโฉกกระเฉก

ว. โขยกเขยก. (ปาเลกัว).

กระผาน

น. ตะโพก. (ปาเลกัว).

ปาษาณ

[ปาสาน, ปาสานะ] (แบบ) น. หิน. (ส.; ป. ปาสาณ).

ปาส

[ปาสะ, ปาด] (แบบ) น. บาศ, บ่วง. (ป.; ส. ปาศ).

ปาสาณ

[ปาสาน, ปาสานะ] (แบบ) น. หิน. (ป.; ส. ปาษาณ).

กะปูดหลูด

ก. บวมไปทั้งตัว. (ปาเลกัว).

ปารมี

[ปาระ-] (แบบ) น. บารมี. (ป.).

ปารุสกวัน

[ปารุดสะกะ-] น. ชื่อสวนของพระอินทร์ ๑ ใน ๔ แห่ง ได้แก่ นันทวัน ปารุสกวัน จิตรลดาวัน และมิสกวัน. (ป. ปารุสกวน).

มะกอกสามตะกร้าปาไม่ถูก

(สำ) ก. พูดจาตลบตะแลงพลิกแพลงไปมาจนจับคำพูดไม่ทัน. น. คนกลับกลอก.

ต้นปาริชาติ

ต้นทองกวาว, ต้นทองหลาง

คำสุภาพ

สรรปาราติ

[[ครุฑ]], ศัตรูแห่งงู

คำนาม

อุกกาบาต

น. ผีพุ่งไต้, อุกลาบาต ก็เรียก. (ป. อุกฺกาปาต; ส. อุลฺกาปาต).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ