ค้นเจอ 562 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปลาช่อน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปลา

[ปฺลา] น. ชื่อสัตว์น้ำเลือดเย็นมีกระดูกสันหลัง ร่างกายแบ่งเป็นส่วนหัว ลำตัว และหาง ส่วนใหญ่หายใจทางเหงือกยกเว้นปลาปอด มีครีบใช้ช่วยในการเคลื่อนไหว บางชนิดมีเกล็ด บางชนิดไม่มี รูปร่างลักษณะ ขนาด และพฤติกรรมแตกต่างกันมากมาย พบในแหล่งนํ้าทั่วไป.

ปลา

น. ชื่องูในสกุล Enhydris และ Homalopsis วงศ์ Colubridae กินปลา ที่รู้จักกันดี คือ งูสายรุ้ง (E. enhydris).

หาง

น. ส่วนที่ยื่นออกจากส่วนท้ายแห่งลำตัวสัตว์, ขนสัตว์จำพวกนก เช่น กา ไก่ ที่ยื่นยาวออกทางก้น; ส่วนท้ายหรือปลาย เช่น หางเชือก หางแถว; ในราชาศัพท์เรียก ปลาช่อนว่า ปลาหาง; ลักษณนามเรียกปลาช่อนตากแห้งเช่น ปลาช่อนหางหนึ่ง ปลาช่อน ๒ หาง; เรียกดาวจรที่ส่วนท้ายมีแสงลักษณะเป็นทางยาวดุจหางว่า ดาวหาง; เรียกของที่คัดหรือกลั่นเอาส่วนที่เป็นหัวออกแล้วว่า หาง เช่น หางเหล้า หางกะทิ หางนํ้านม; ส่วนของตัวหนังสือไทยที่ลากยาวขึ้นทางเบื้องบนหรือทางเบื้องล่าง.

ชักครอก

[-คฺรอก] น. เรียกลูกปลาจำพวกปลาช่อนที่ตามพ่อเป็นฝูง ๆ ว่า ลูกชักครอก, ลูกครอก ก็ว่า.

ปลาใบไม้

ปลาสลิด

สัตว์และเบ็ดเตล็ด

ปลายาว

ปลาไหล

สัตว์และเบ็ดเตล็ด

ปลาลิ้นสุนัข

ปลาลิ้นหมา

สัตว์และเบ็ดเตล็ด

ปลาใบไม้

ปลาสลิด

อาหาร

ปลายาว

ปลาไหล

อาหาร

ปลาข้องเดียวกัน

(สำ) น. คนที่อยู่ร่วมกันหรือเป็นพวกเดียวกัน.

ปลาติดหลังแห

(สำ) น. คนที่พลอยได้รับเคราะห์กรรมร่วมกับผู้อื่น ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้มีส่วนพัวพันด้วย, ปลาติดร่างแห ก็ว่า.

ปลามัจฉะ

ปลาร้า

สัตว์และเบ็ดเตล็ด


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ