ผลการค้นหา

บุริม,บุริม-* *บุริม,บุริม- *บุริม,บุริม-*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 205 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "บุริม,บุริม-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บุญราศี

[บุนยะ-, บุน-] น. กองบุญ.
 พจนานุกรมไทย

เฟือย

น. ที่ริมนํ้าซึ่งมีหญ้าหรือไม้ขึ้นระกะอยู่.
 พจนานุกรมไทย

บุริมพรรษา

[บุริมมะพันสา, บุริมพันสา] น. “พรรษาต้น”, ช่วงระยะเวลาที่ภิกษุเข้าอยู่จำพรรษาต้น คือตั้งแต่วันแรม ๑ ค่ำ เดือน ๘ ถึงขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๑, ปุริมพรรษา ก็ว่า, คู่กับ ปัจฉิมพรรษา. (ป. ปุริม + ส. วรฺษ).
 พจนานุกรมไทย

ปุริมพรรษา

ดู [[บุริมพรรษา]]
 พจนานุกรมไทย

เหิมเกริม

ก. กำเริบเสิบสาน.
 พจนานุกรมไทย

ริมพระโอษฐ์

ริมฝีปาก

ปุพพ,ปุพพ-,ปุพพะ

[ปุบพะ] ว. บุพ, บุพพะ. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ขอก

น. เขต, แดน; (ถิ่น-พายัพ) ริม, ขอบ, เช่น ไปขอกฟ้า ว่า ไปริมฟ้า.
 พจนานุกรมไทย

เม้ม

ก. ปิดริม, พับริม, เช่น เม้มชายเสื้อ เม้มกระดาษ, เม้น ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

เลียบ

ก. ไปตามริม, ไปตามขอบ, เช่น เรือแล่นเลียบชายฝั่ง เดินเลียบริมคลอง.
 พจนานุกรมไทย

ปุรพ,ปุรพ-

[ปุระพะ-] ว. บุพ, บุพพะ. (ส. ปูรฺว).
 พจนานุกรมไทย

ขอบทาง

(กฎ) น. แนวริมของทางเดินรถ.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด