ค้นเจอ 47 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ทิพย์กมล"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สุธาโภชน์

น. ของกินอันเป็นทิพย์. (ป.).

เทวดา

[เทวะ-] น. พวกชาวสวรรค์ที่มีตาทิพย์ หูทิพย์ และกินอาหารทิพย์. (ป., ส. เทวตา).

กระมล

[-มน] (กลอน; แผลงมาจาก กมล) น. ดอกบัว, หัวใจ.

วิมาน

น. ที่อยู่หรือที่ประทับของเทวดา; ยานทิพย์. (ป., ส.).

สุร

[-ระ-] น. เทวดา. ว. ทิพย์. (ป., ส.).

สุร-

[-ระ-] น. เทวดา. ว. ทิพย์. (ป., ส.).

พระหทัย, พระหฤทัย, พระกมล

ใจ

อำมฤต

[-มะริด, -มะรึด] น. น้ำทิพย์ เรียกว่า น้ำอำมฤต; เครื่องทิพย์; แผลงมาจาก อมฤต. (ส. อมฺฤต; ป. อมต).

ทิพยเนตร

น. ตาทิพย์ คือ จะดูอะไรเห็นได้ทั้งหมด. (ส.; ป. ทิพฺพเนตฺต).

สุธาสินี,สุธาสี

น. “ผู้กินอาหารทิพย์” คือ เทวดา. (ป.; ส. สุธาศินฺ).

อมฤตรส

[อะมะรึดตะ-] น. น้ำทิพย์; พระธรรม (ในพระพุทธศาสนา).

โกมล

น. ดอกบัว เช่น ก็ทัดทานวาริชโกมล. (ม. คำหลวง มหาราช). (ป. กมล).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ