ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. พึ่ง. (ดู พึ่ง ๒).
พยัญชนะตัวที่ ๓๗ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นพยัญชนะต้น เช่น วัน วา ใช้ควบกล้ำกับพยัญชนะตัวอื่นบางตัว เช่น กว่า ความ และใช้เป็นตัวสะกดในแม่เกอว เช่น กล่าว นิ้ว.
[กานจะนะ-] (แบบ) น. ทอง. (ส.; ป. กญฺจน).
[สินจะ-, สิน] ก. รดนํ้า; รดนํ้ามนต์, สรงมุรธาภิเษก. (ป., ส.).
เต็มที่
ว.
อิ่มแปล้ หนักแปล้
แบนราบ
หวีผมแปล้
เพียบ
เตี้ยลง
ว. กรรเอา, กลมกล่อม, เช่น สรวญเสียงกันเอาเอา มโนเทพรังรักษ์. (อนิรุทธ์).
[เนาวะ-] (แบบ) ว. ใหม่. (ป. นว).
[เนาวะ-] (แบบ) ว. เก้า, จำนวน ๙. (ป. นว).
(แบบ) น. ธนู. (ป.).