ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ยาที่ทาหรือฉีดให้ประสาทชา มักใช้ในการผ่าตัดหรือถอนฟัน เป็นต้น.
พยัญชนะตัวที่ ๗ นับเป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กง.
ชา
[เพฺรือง] น. กระดึง.
[-ระ-] ว. นาน, ช้า. (ป., ส.).
[-จิน-] น. การขาดความคิด. (ส.).
น. เชือกหรือลวดหนังตีเป็นเกลียวหุ้มผ้าแดง ปลายสายทั้ง ๒ ข้างผูกกับสายสำอางคร่อมอยู่ทางท้ายสันหลังช้าง สำหรับควาญช้างจับเมื่อเวลาคับขัน, กระแอก หรือ ประแอก ก็เรียก.
(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นชา. [ดู ชา ๑ (๑)].
น. วิชาที่ว่าด้วยการให้ยาชาและยาสลบ.
[อะพิดชา] น. ความโลภ, ความอยากได้. (ป.).
ว. แสดงอาการเฉยเมยไม่สนใจใยดี เช่น เดี๋ยวนี้เขาแสดงอาการชาเย็น, เย็นชา ก็ว่า.
ว. เคยบ่อย ๆ จนเลิกเอาใจใส่.