ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. ที่เตือนสติตนเอง เช่น สุภาษิตสอนใจ หนังสือสอนใจ.
ว. เรียกเด็กที่เริ่มหัดเดินเตาะแตะว่า เด็กสอนเดิน. ก. ฝึกหัดเดิน เช่น เขานอนป่วยอยู่หลายเดือน เมื่อหายป่วยแล้วต้องสอนเดินใหม่.
ว. เรียกเด็กที่เริ่มหัดพูดว่า เด็กสอนพูด.
ว. เรียกเด็กที่เริ่มตั้งไข่ว่า เด็กสอนยืน.
ก. ชี้แจงให้เข้าใจและบอกให้ทำ, สั่งสอน ก็ว่า.
[-ตฺระ] (แบบ) น. ส่วนสำคัญ, หัวข้อ, คำสอน. (ส.).
น. จักรวาล; คำสอนของพระพุทธเจ้า. (ส.; ป. พฺรหฺมจกฺก).
น. การสอน; คำชี้แจง. (ส.; ป. อนุสาสน).
อุปกรณ์การสอนสำหรับฟังและดู เช่น วิทยุ โทรทัศน์, [[โสตทัศนอุปกรณ์]] ก็ว่า
คำนาม
(สำ) ก. ไม่ว่ากล่าวอบรมสั่งสอนลูกให้เป็นคนดี เมื่อลูกไปลักขโมยของใครมาได้กลับชมเชยว่าเก่ง ในที่สุดลูกก็กลายเป็นโจร.
ว. อาการที่พร่ำพูดหรือสอน. ก. พร่ำพูดหรือสอน.
(สำ) ก. สอนสิ่งที่เขารู้ดีอยู่แล้ว, สอนหนังสือสังฆราช ก็ว่า.