ค้นเจอ 374 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "คฤหาสน์, วัง พระราชวัง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตำรวจวัง

น. ข้าราชการในพระองค์ มีหน้าที่ตรวจตรารักษาพระราชวัง และดูแลไม่ให้มีการละเมิดระเบียบประเพณีวังเป็นต้น.

ชาววัง

น. พวกผู้หญิงที่อยู่ในวัง.

คฤหาสน์

[คะรึหาด] น. เรือน, โดยมากหมายถึงเรือนขนาดใหญ่และสง่าผ่าเผย. (ส. คฺฤหาสน).

พระบรมมหาราชวัง

บ้าน

วังหน้า

น. วังซึ่งเป็นที่ประทับของพระมหาอุปราช เรียกในราชการว่า พระราชวังบวรสถานมงคล ตั้งอยู่ด้านหน้าพระราชวังหลวงหรือพระบรมมหาราชวัง มีมาตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา, ในรัชกาลที่ ๔ ทรงบัญญัติให้เรียกว่า พระบวรราชวัง, ปัจจุบันเรียกพระราชวงศ์ฝ่ายนี้ว่า ฝ่ายวังหน้า.

ทนายเรือน

(โบ) น. พนักงานฝ่ายในมีหน้าที่ติดต่อกับสถานที่ต่าง ๆ ในพระราชวัง.

บัณฑูร

[บันทูน] (ราชา) น. คำสั่ง, คำสั่งกรมพระราชวังบวร.

วังหลวง

น. วังซึ่งเป็นที่ประทับของพระเจ้าแผ่นดิน, ในรัชกาลที่ ๔ ทรงบัญญัติให้เรียกว่า พระบรมมหาราชวัง.

ทรัพย์สินส่วนสาธารณสมบัติของแผ่นดิน

(กฎ) น. ทรัพย์สินในพระมหากษัตริย์ ซึ่งใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะ เป็นต้นว่า พระราชวัง.

ทิม

น. ศาลาแถวหรือห้องแถวสำหรับเป็นที่พักหรือไว้ของในพระราชวัง เช่น ทิมตำรวจ ทิมกลอง.

พระบัญชา

คำสั่ง

กริยา

พระราชวงศ์ชั้นสูง, สมเด็จพระสังฆราช, กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข

นิเวศ

[นิเวด] (แบบ) น. ที่อยู่, บ้าน, วัง. (ส.; ป. นิเวสน).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ