ค้นเจอ 320 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ก้อนหิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ภูผา

น. เขาหิน.

ขวานหิน

น. ขวานที่ทำด้วยหินในยุคหิน.

ไข่ในหิน

(สำ) น. ของที่ต้องระมัดระวังทะนุถนอมอย่างยิ่ง.

ใจหิน

ว. มีใจโหดเหี้ยม, มีใจที่แข็งมากไม่ยอมโอนอ่อน เช่น โจรใจหิน.

พกหิน

(สำ) ว. ใจหนักแน่น, ใช้เข้าคู่กับคำ พกนุ่น ในสำนวนว่า พกหินดีกว่าพกนุ่น.

หินดาน

น. หินแข็งหรือหินผุที่รองรับดิน ทราย กรวด มีแร่เช่นดีบุก ทองคำ รวมอยู่ด้วย.

หินติดไฟ

น. หินดินดานชนิดหนึ่ง สีน้ำตาลอ่อน มีสารอินทรีย์ที่เรียกว่า เคโรเจน (kerogen) ซึ่งเป็นสารน้ำมันอุ้มอยู่ในเนื้อหิน นำมากลั่นเอาน้ำมันเชื้อเพลิงออกได้, หินน้ำมัน ก็เรียก.

หินปากนก

น. หินเหล็กไฟที่ใช้ติดกับปลายเครื่องสับของปืนโบราณบางชนิดเพื่อสับแก๊ปปืนให้เกิดประกายไฟ, ศิลาปากนก ก็เรียก.

หินฟองเต้าหู้

น. ยิปซัมหรือเกลือจืด.

กรวด

[กฺรวด] น. ก้อนหินเล็ก ๆ เขื่องกว่าเม็ดทราย. (ข. คฺรัวสฺ).

เลฑฑุ

[เลดดุ] น. ก้อน, ก้อนดิน. (ป.; ส. เลษฺฏุ).

เลณฑุ

[เลนดุ] น. ก้อน, ก้อนดิน. (มาจาก ป. เลฑฺฑุ).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ